“Bir tarihi bina gördüğünüzde kent sokaklarında, o sizin binanızdır, size emanet.
O köşe başındaki tarihi doku sizin.
Kasrı Hümayun, Saat Kulesi, Pembe Köşk, Saatçi Ali Efendi Konağı, Kapanca Sokağının sizden başka kimsesi yoktur, onları siz koruyacaksınız, onlar sizin…
***
O halkevi binası sizin.
O çınar ağaçları sizin.
Körfez sizin Körfezinizdir, Sapanca Gölü sizin gölünüz…
Kartepe’nin zengin doğa dokusu sizin…
***
Bu kentin insanları yani sizler tarihinize, çevrenize ve anılarınıza sahip çıkın.
“Babalar gibi satarız.” diyen adamlar Seka’ya yanaştığında, dozerler-kepçeler kent emekçilerinin üretim tezgahlarını söküp attığında, fabrikalarını yıktıklarında, kağıt üretimini yok ettiklerinde, öyle baktınız.
Sanki onlar başkasınınmış gibi.
Bu kentin tarihi geçmişi ve varlığı size huzur, mutluluk, gurur verir, yok edilişlerinde bu sefer ne olur arkanızı dönüp bakmayın.
***
Yürüyüş yolunda bir ağaç kesildiğinde veya yok olduğunda nefesinizin kesildiğini, Cumhuriyet parkında bir kuş öldüğünde mutluluğunuzun çalındığını, Körfeze-Sapanca gölüne kıyıldığında bir parçanızın alındığını, hissetmemek için bu kentin değerlerine sahip çıkmalısınız.
Bir kentin tükenişindeki en büyük neden vefasızlıktır.
***
Cumhuriyetin size armağanı, cumhuriyetin size emaneti, bu kentin sembolü olmazsa olmazı İzmit Halkevi için;
Vakit çok geç değil.
Henüz zaman var.
Kentte tarihi bir duvara kazma vurduklarında, kirli atıkları denize-göle bağladıklarında, Kartepe ormanlarında usulsüz ağaç kestiklerinde, arkadaşınızı alıp “Hadi gidiyoruz” demelisiniz.
“Yardıma gidiyoruz. Onlar bizim, bu kent bizim, başka İzmit yok.”
***
Bu kente sahip çıkmalısınız, bu kenti anlatan her şeye sahip çıkmalısınız.
İzmit Halkevi’ne amasız fakatsız sahip çıkmalısınız.
El ele vererek, bir araya gelerek, sevgilerinizi birleştirerek.
İzmit’in, onun en büyük değerlerinden biri olan halkevinin sizden başka kimsesi yoktur.
Bu kentte herkesi kucaklayan halkevi şimdi size muhtaç
O halkevi sizin.
