Ekonomi can yakıyor.
Küçük bir zümre zengin sınıf iyice zenginleşirken, halkın çoğunluğu fakirleşmeye devam ediyor.
Çarşı, pazar el yakmaya devam ediyor.
Şu lanet olası salgın hastalık, şekilden şekile girip insanlığın peşini bırakmıyor.
Dünyamız, ülkemiz doğal felaketlerle boğuşuyor.
***
Küresel ısınma artık iyice insanoğlunu tehdit etmeye başladı.
Savaşlar, kan, gözyaşı hiç bitmiyor.
Sömürü, soygun, adaletsizlik son bulmuyor.
Zaman zaman umudumuzu kaybediyoruz…
Direncimiz düşüyor elbette ama hiçbir şeye teslim olmamalı insan.
Çetin Altan’ın deyişiyle enseyi karartmamalı…
Doğru yerde durmalı ve mücadele etmeli.
İnsan olmanın gereği de budur.
2021 yılının bu son köşe yazısını şair Şükrü Erbaş’ın dizeleriyle kapatmak istiyorum.
Herkese iyi yıllar diliyorum.
***
***
Bahçesine dek gelen alevleri
Şehrayin sanan aptalın
Canı cehenneme, camlarında
Parçalanmış cesetler uçarken
Bir iğdiş incelikle çiçekleri sulayanın.
Mutfakla yatak odası arasında
Çarşılarla gövdesi bencillik hırsı
Yılgınlıkla yenilgisi arasında
Dünyayı tüketenin canı cehenneme.
***
Orda dağlar bir mezarlık
Bulutlar kan salkımı sular toprakta düğüm
Orda evler oda oda kanarken
Burda yeşerenin canı cehenneme.
Ey bir halkın gözyaşıyla ruhunu yıkayan kin
Ey zulümle yükselen başarı
Ölü sayısına endeksli maaş;
***
Uzun masallar ardında mağrur
Boynunda ölüm çanıyla oturan güç
Senin de senin de canın cehenneme
Ey sultan hamit tuğralı korucu alayları
Kardeşi kardeşe kırdıran siyaset…
***
Bir gün elbet bir gün elbet
Örter üstünü bu ağır yanlışın
Sevgiyle, yalnızca sevgiyle işlenen
Bir dal incelik, bir simli gülüş
Bir kardeş mavi.”

