Salı, 17 Kasım 2026 17.11.2026
6°C
USD 50,39
EUR 55,50
Altın 6.251
Benzin 71,60
Dizel 95,60

‘Çarpılan’ sınıf düşmanlarımız mı!

NULL

‘Çarpılan’ sınıf düşmanlarımız mı!

Allah’a şükürler olsun, ne Dolar’ımız, ne altınımız ne de Türk Lira’mız var!

Gün bulduk gün yiyoruz!

3 ay sonramızı göremiyoruz.

Plan yapmak ne mümkün!

Diğer yandan ülke olarak ekonomik olarak çok değişik dönemlerden geçiyoruz.

Ömrü hayatımızda görmediğimiz şeyleri görüyoruz.

***

Kaygılı mıyız; evet!

Çünkü ne dövizimiz var, ne de Türk Liramız…

Anlayacağınız biz kategori dışıyız. 

Elbette bu ülkenin bir yurttaşı olarak Türk Lirasının değerli olması bizim için çok kıymetli.

Bu çok net.

Paramız ne kadar değerli olursa alım gücümüz o kadar yüksek olur.

***

Ama anlamsız popülizmlere de karnımız tok.

Döviz kurları ve altın gözümüzün önünde füze gibi yükselirken birçok insan panikledi.

Doğal olarak panikledi.

Çok sayıda insanla konuştum.

İş insanlarıyla da konuştum.

Herkes şaşkındı.

***

Türk lirası olan birçok insan kendini, emeğini, sermayesini koruma refleksiyle maalesef dövize koştu, altına koştu.

Müteahhidi de koştu, matbaacısı da koştu, maaşından kenara köşeye üç beş kuruş atan da koştu.

Çünkü her sabah uyandıklarında daha fakirleşiyorlardı.

***

Sonra bir karar alındı ve bu insanlar büyük zararlara uğradı.

Bazıları davul çalıp oynandı.

Sanki düşman zarar etmiş gibi sevinildi.

Oysaki işin iç yüzü hiç öyle değildi.

Nitekim Hazine ve Maliye Bakanı Nurettin Nebati de bunu itiraf etti.

 ***

Şöyle dedi Sayın Nebati: ‘’15 liradan, 16 liradan, 17 liradan dolar alanlar büyük finansörler değil. Büyük finansörler bu işin bir şekilde döneceğini bilir. Ama çarpılan kim oldu? Küçük yatırımcılar. Şimdi kara kara düşünüyorlar”

Aynen tespit doğru.

Ben de insanlarla konuştuğumda bunu gördüm.

***

Örneğin matbaacı arkadaşım “1 Dolar 16 TL iken kağıt aldım; şimdi ben nasıl satış yapacağım” diyerek yakındı durdu.

Almasa mıydı?

Bazı müteahhitler inşaat yapabilmek için döviz yükselirken sermayesiyle döviz almış.

Almasalar mıydı?

Parasını dövize yatırmasaydı, her gün fiyatı yükselen demiri, çimentoyu vs. nasıl alabilirdi!

***

Örnekler o kadar fazla ki?

Onun için bazı şeylere sevinirken ve üzülürken olayın iç yüzünü iyi araştırmak lazım.

Bu insanları bu duruma kim düşürdü, niye düşürdü anlamak lazım.

Ekonominin böyle kıza zaman aralıklarıyla zikzaklar çizmesinin asıl mümessili kim; bilmek lazım.

Yanlış anlaşılmasın; büyük para babalarını, spekülatörleri, stokçuları saymıyorum.

Onlara ne desek haklıyız.

***

Nihayetinde çoğunlukla zarar eden; Sayın Bakan’ın tabiriyle “çarpılan” kesim belki de en çok korunması gereken kesimdi.

Bunu bilmek lazım.

Uzaydan gelmediler; hepsi aramızda yaşıyor, komşumuz, arkadaşımız, esnaf dostumuz…

Olayın bir de pahalılık boyutu var.

Döviz kurları düştü ama benim gördüğüm çarşı pazar halen yanıyor.

Her şey ateş pahası.

Kış aylarındayız; pahalılıktan insanların canı yanıyor.

Asıl mesele bu sorunu çözmek.

Dolar düşmüş neyime!