13 gün önce Eskişehir’den yola çıktılar.
6 gündür de açlık grevinde olan Doruk Maden işçilerinin direnişi bize
çok şey öğretti.
Eylemleri, ekmek mücadelesinin nasıl yapılması gerektiğini en çıplak
haliyle gösterdi.
Direnişleri ülke için de adeta bir turnusol oldu.
Kim ne yapar, ne yapamaz, kim kimin yanındadır netleşti.
Kim vicdanlı, kim vicdansız anlaşıldı.
***
Bu mücadele, işçilerin bu çağda bile nasıl bir emek sömürüsü altında
olduklarını tüm Türkiye’ye duyurdu.
Doruk Maden İşçileri, direnmenin, hak aramanın, ekmek
mücadelesinin nasıl yapılması gerektiğini, hem kendi sınıflarına hem
de dünya aleme gösteri.
Sınıf sendikacılığı ile sarı sendikacılığının ne anlama geldiğini bir kez
daha anlamamızı sağladı.
İşçi sınıfına örnek oldu.
***
Bu mücadele maden işçilerinin birer makine değil insan olduğunu;
onların da çocukları, eşleri olduğunu görmeyen gözlere gösterdi.
Madenci babasına sarılıp, “Seni de götürürler baba” diye ağlayan
çocuk, bu ülkede kendini ne kadar güvensiz hissettiğini ve her şeyi
küçük yaşına rağmen ne kadar iyi anladığını da anlatmış oldu.
***
Açlık grevi yapan maden işçilerine gazla müdahale edilirken, sesleri
çıkmayan koca koca işçi konfederasyonlarının, aslında birer kağıttan
kaplan olduklarını da bir kez daha göstermiş oldu.
Bu mücadele Türkiye’deki medyanın büyük bir bölümünün ne kadar
iki yüzlü, ne kadar korkak ve ne kadar vicdansız olduğunu da
görmemizi sağladı.
***
Özetle çok kısa zaman içinde yeni bir tarih yazdı Bağımsız Maden İş
Sendikası üyesi Doruk Maden işçileri.
Milyonların yüreğine dokundu.
Milyonların saygısını ve sevgisini kazandı.
Milyonlarca işçiye örnek oldu.
***
Emek hırsızı patronlara korku salarken, emeği çalınan işçilerin umudu
oldu.
Taşı yerinden oynattı.
Olmaz denileni oldurttu.
Bundan sonra Türkiye’de işçi sınıfı mücadelesi başka bir şekil alacaktır
diye düşünüyorum.
Selam olsun Doruk Maden işçilerinin direnişine.
