***
Hem İslam Coğrafyası hem de eski Yunan’ın bilimini incelemiş…
50 tane otomatik makinanın resimlerini çizerek çalışma prensiplerini yazmış.
Günümüzde bazı üniversiteler onun tarifleriyle aynı otomatları yapmışlar ve çalıştırmışlar.
***
Konu beni gerçekten cezbetmişti.
Bir haberci gözüyle cezbetmişti.
Tüm kaynaklara ulaşmaya çalıştım.
İlgili tüm yerlere gitmeye çalıştım.
Bilgi topladım; fotoğraf çektim.
Bir akademisyen disipliniyle değil, doğal olarak bir gazeteci gibi çalıştım.
Bir gazeteci gözüyle baktım olaya.
***
Lafı uzatmayalım; işte bu mühendisin yaptığı otomatlar, yaşadığı bölge, günümüze kadar gelen icatları; bunları toplayıp bir kitap yazmaya çalıştım…
İsmi “El Cezeri’nin 850 Yıllık Robotları” olan kitabım yaklaşık 20 gün önce Aydili Yayıncılık’tan çıktı.
***
Amacım bu büyük mühendisin daha fazla tanınır olmasıydı.
Hak ettiği üne kavuşmasıydı. Özellikle mühendislik öğrencilerinin, bilime ilgi duyan, meraklı olan tüm öğrencilerin bu büyük mühendisi tanımasını çok isterim.
***
Ve dün de bir imza günü gerçekleştirdim.
Soydan İş Merkezi’nin zemin katında bulunan Kitapkeyfim’de gerçekleştirdiğim imza gününe gösterilen ilgi beni gerçekten mutlu etti.
Kitapkeyfim’in sahibi Sayın Şerafettin Ergül her anlama işimizi kolaylaştırdı.
Moral verdi, motive etti.
Katkısı ve emeği çok büyük oldu.
Kendisine çok teşekkür ediyorum.
***
Gazetemizin muhabiri sevgili Sefa Gardiyanoğlu ve Kartepe Gazetesi muhabiri Deniz Karamert; o gün bütün yükü üzerimden aldılar.
Elim kolum oldular.
Onlara da ayrıca teşekkür ediyorum.
Dostlarımın, arkadaşlarımın, komşularımın, özellikle de gazeteci arkadaşlarımın yanımda olması çok değerliydi.
Hepsine sonsuz teşekkürlerimi sunuyorum.
***
Ne yazık ki doyumsuz sanayiciler istediği gibi at koşturuyor.
Tarım alanıymış, turizm alanıymış, deniz kirlenirmiş hiç umurlarında değil.
İşlerine neresi gelirse oraya fabrikalarını çakıyorlar.
Ufak tefek tepkiler gelse de onlar işini yürütüyor.
***
Burası olmazsa Ankara’dan işlerini hallediyorlar.
Hal böyle olunca da ne tarım kalıyor, ne turizm…
Onların pisliklerinin ceremesini biz çekiyoruz.
Kanserdi, alerjiydi, astımdı…
Trafikti, kirlilikti, kokuydu, gürültüydü…
Bunlar da bizi payımıza düşen oluyor.
***
Ve bir kere bu tesisler kurulunca geri dönüşü de olmuyor.
Örneğin İZAYDAŞ…
Yıllardır canımıza ot tıkadı…
Akşam veya sabah fark etmiyor; evinize oksijen girsin diye camı açtığınız bolca İZAYDAŞ’ın kokusunu dolduruyorsunuz.
Ya da Pakmaya’nın kesif maya kokusunu.
İkisi de midemizi bulandırıyor.
***
Bu iki koku artık İzmit’in “sembol” kokusu oldu!
Kurtulmak mümkün değil.
Eski yıllarda “favori” kokumuz Körfezin kokusuydu…
Hafif rüzgar esince kenti Körfezin leş gibi kokusu kaplardı.
Çok şükür ondan kurtulduk fakat İZAYDAŞ ve Pakmaya’nın kötü kokusundan bir türlü kurtulamadık.
Bu gidişle kurtulmamız da zor görünüyor.

