açılışında başladı.
MHP Lideri Devlet Bahçeli sık sık “Kapatılsın” dediği DEM Parti’nin eş
genel başkanı Tuncer Bakırhan ve bazı milletvekilleri ile tokalaştı.
Sonrasında ise PKK Terör Örgütü Lideri Abdullah Öcalan’a “Gelsin
mecliste konuşsun” çağrı yapması büyük bir şok yarattı.
Herkes bu açıklamaları büyük bir şaşkınlıkla izledi.
***
Duyduklarına inanamadı.
Bu açıklamalar neredeyse MHP’nin kendi politikalarını reddetme
açıklamaları gibiydi.
Düz düşünürseniz bu yorumları yapabilirsiniz ama hem dünyada hem
Türkiye’de büyük bir değişim yaşanıyordu.
Sınır komşumuz koskoca Suriye alt üst olmuş, Esad kaçmış, iktidar
değişmiş, bölgede büyük bir boşluk oluşmuştu.
***
Aşağıda Amerika’nın pitbul köpeği İsrail devleti kudurmuş bir şekilde
bölge coğrafyalarına gözünü dikmişti.
Devlet Bahçeli’nin elini değil adeta gövdesini koyduğu bu barış süreci
böylesine bir konjonktürde gerçekleşmişti.
Kimileri Cumhur İttifakı’nın ortağı olan MHP’nin asıl süreci başlatan
parti olmadığını iddia etse de, bu düşünce yine de Bahçeli’nin yaptığı
hamle ve daha sonrasındaki tutumunun önemini azaltmıyordu.
Herkesin ortak kanaati; böylesine bir sürecin MHP’siz asla
yürüyemeyeceğiydi.
***
Peki Ekim ayından bu yana ne olmuştu?
Birincisi bir barış süreci, bir çözüm süreci, bir terörsüz Türkiye süreci;
adına ne derseniz deyin, konuşulmaya başlandığından bu yana
Türkiye’de büyük bir heyecan yaşandı mı diye soracak olursanız, buna
benim yanıtım hayır.
Ne PKK terör örgütünün kendini lağvetme kararı, ne silahların
yakılması seramonisi büyük bir heyecan yaratmadı.
Zaten AKP’de bu sürece en başından beri temkinli yaklaştı ve halen
daha ne hikmetse bu temkinlilik davranışı devam ediyor.
Bunun iktidar açısından bir nedeni elbette daha öncesinde denenen
ve başarısızlıkla sonuçlanan çözüm süreci girişimi olabilir.
Bu konuda da iktidara bir ölçüde hak verilebilir.
***
Ama geldiğimiz bu aşamada, iş bu kadar ciddileşmişken, MHP oy
kaybetme pahasına, gövdesini bu işin altına koymuşken, ‘Milli
Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu’ kurulup çalışmalara
başlamışken, AKP’nin halen daha ruhsuz ve adeta ayak dirercesine bir
duruş sergilemesi büyük bir paradoks olarak yorumlanabilir.
Üstüne üslük, Bahçeli’nin 2024’ün Ekim ayının başındaki o radikal
çıkışının ardından, Ekim ayının sonunda CHP’li Esenyurt Belediye
Başkanı’nın “Kent Uzlaşısı” konusu gibi bir nedenle tutuklanması da
oldukça ironik bir durum oluşturdu.
***
Ve arkasından, ardı ardına gelen CHP’li belediyelere ve İBB Başkanı
İmamoğlu’na yönelik operasyonlar ülkenin içinde bulunduğu
atmosferi daha da karmakarışıklaştırdı.
Ülkemizi 50 yıldır yoran, kan kaybettiren bir terör sorununun çözülme
arefesinde CHP gibi köklü bir partiye operasyon üstüne operasyon
yapmak nasıl bir akıldı?
Böylesi dönemde terör sorununu çözmek yerine CHP’yi imha etmeyi
öncelemek neyle izah edilebilirdi ki?
Hesap içinde hesap, oyun içinde oyun mu vardı.
***
CHP’li belediyelere yönelik operasyonların ardı arkası kesilmezken,
başkanlar patır patır tutuklanırken, masumiyet karinesi görmezden
gelinerek, tutuklamalar öncelenirken, süreci izleyen Cumhur İttifakı
ortağı MHP’nın zaman zaman cılızda olsa itiraz sesleri yükseldi.
Hem Devlet Bahçeli hem de Fethi Yıldız, sürecin uzamasından yakındı;
masumiyet karinesi vurgusu yaptı.
***
Son zamanlarda ise MHP’nin, AKP’ye yönelik süreci yeterince
sahiplenmediği, öncelemediği suçlamalarını kulis haberler olarak
görmeye başladık.
Birkaç gün önce ise MHP’ye yakınlığıyla bilinen kabadayı Selahattin
Yılmaz’ın, tutuklanması ise tüm bu yaşananlara ayrı bir anlam ve
boyut kattı.
Kimi çevreler, Devlet Bahçeli’ye yakınlığıyla bilinen Selahattin
Yılmaz’ın tutuklanmasını, AKP’nin MHP’ye bile gözdağı verdiği
şeklinde yorumlandı.
***
Sapla saman birbirine karıştırıldı diye değerlendirildi.
Peki bundan sonra ne olacak?
Görünen o ki CHP’li belediyelere operasyonların ardı arkası
kesilmeyecek.
Komisyonda nitelik ve nicelik anlamında önemli bir yer tutan CHP’nin
canı yanmaya devam edecek.
Peki hal böyleyken, bu barış süreci, Kürt sorunun çözülmesi süreci,
terörsüz Türkiye süreci; adını ne koyarsanız koyun nasıl ilerleyecek?
Asıl soru bu.
Ve en önemli açmaz da bu.
***
Bana sorarsanız bu barış sürecinin bu şekilde ilerlemesi eşyanın
tabiatına aykırı bir durum.
Bunu anlamak için dahi olmak gerekmiyor.
Peki neden AKP böylesine önemli gelişmelerin arefesinde böyle
aksiyon alıyor?
Neden bu kadar vurdumduymaz davranıyor?
Neden yakalanan barış sürecinin üzerine titremiyor?
Neden MHP teşkilatları sahada harıl harıl çalışma yaparken, terörsüz
Türkiye sürecini anlatmak için kendini paralarken, AKP durduğu yerde
duruyor?
***
Ben bu işten bir şey anlamış değilim.
Daha doğrusu AKP’nin bu umarsızlığını, kayıtsızlığını bir yere
oturtabilmiş değilim.
Anlayan varsa beri gelsin.

