Çalışan kesim, emekliler ciddi sıkıntı içinde.
Paramız pul olmuş, alım gücü düşmüş.
Elbette sıkıntıyı sadece emekliler, memurlar, işçiler çekmiyor..:
Sanayici de sıkıntıda..
Hem de öyle böyle değil.
***
Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek bugün sosyal medya
hesabında yaptığı açıklamada, “Sanayi üretiminde geçen yılın son
çeyreğinde başlayan toparlanma bu yılın ilk çeyreğinde devam etti.”
diyor.
Bakan bey böyle konuşuyor ama sanayici kendi yaşadığını biliyor.
***
Önceki gün bazı ekonomi gazetelerinde, finansa erişemeyen ve
maliyet baskısı altında kalan sanayicilerin fabrikalarını satışa çıkardığı
yazıyordu.
İyice bunalan sanayiciler, hükümetten özel teşvik paketi çıkarılmasını
istiyorlarmış.
Hükümet buna ne yanıt verir bilemiyorum ama bu haberden sonra
googleden, “Kocaeli’ninde satılık ve kiralık fabrikalar” diye bir arama
yaptım.
***
Karşıma çok sayıda satılık ve kiralık fabrika çıktı.
Malum Kocaeli sanayi bölgesi ve bu karşıma çıkan satılık ve kiralık
fabrika oranlarının normal bir durum mu yoksa artış gösteren bir
ivmeye mi sahip olduğunu kestiremedim.
Aklıma Kocaeli Emlakçılar Odası Başkanı Alpay Hacıoğlu’nu aramak
geldi.
Arayıp bu bir değerlendirme yapmasını istedim..
***
Hacıoğlu, bir toplantıda olduğunu biraz sonra bana bilgi vereceğini
söyledi…
Sonrasında dönüş yaparak Kocaeli’nde 111 tane satılık ve kiralık
fabrika olduğunu, Kocaeli’nin sanayi kenti olması nedeniyle bu
rakamın kendisine normal geldiğini, hatta Gebze nedeniyle bu
rakamın büyük bir rakam olmadığını söyledi.
***
Alpay Hacıoğlu da anormal bir durum olmadığını söyleyince ben de
böyle bir haber toplamaya gerek olmadığını düşündüm.
Ama bu konu yine de aklımım bir köşesinde kaldı.
Ofisten çıkıp oğlumun sipariş verdiği kitabı almak için bir kitabevine
gittim.
Ben kitabı, kitabevinde görevliye sorarken tesadüf eski yıllardan
tanıdığım bir sanayici ile karşılaştım.
***
Bizim Kocaeli Gazetesinde çalıştığım yıllarda tanıdığım sanayiciye
yanaşarak merhaba dedim.
Kısa bir süre gazete, gazetelerin durumu üzerine konuştuk.
O merak ettiği şeyleri sordu; bende aklım yetiğince cevap verdim.
***
Sıra bana gelmişti; ‘Sanayiciler sıkıştığı için fabrikalarını ya satıyor ya
da kiralıyormuş diye haberler var. Kocaeli’nde böyle bir gözleminiz
var mı?’ diye sordum.
Böyle bir gözlemi olmadığını söyledi fakat sanayicilerin sıkıntıda
olduğunu söyledi.
***
Sonra, “Bir sanayici arkadaşım var, adını söylemem, zamanında TL
olarak kredi aldı. Şimdi geri ödemede zorlanıyor. Büyük bir arsası
var onu satmaya çalışıyor. Rezil olmamak için arsasını satıyor. Hatta
benden de satış için yardımcı olmamı istedi. Yine büyük ölçekli iş
yapan başka bir sanayici, Pazar günü mesaisini kaldırdı. Bir başkası
vardiya sayısını azalttı” dedi.
***
Sonra kendi kendine devam etti.
“Bizim ülkemizde ithalat teşvik ediliyor, ihracat zorlaştırılıyor.
Maliyet yüksek olunca bizim pazarımızı başka ülkeler kapıyor.
Sanayici için üretim yapmak karlı olmayınca o da elbette aynı
şekilde devam etmiyor. Döviz baskılanıyor. Dövizin baskılanması
sanayici için kötü. Faizler çok yüksek. Finansmana erişilemiyor” diye
konuştu.
Sanayici de cepten yiyor o zaman dedim.
Gülerek, “Evet, hem de uzun zamandır” dedi.
***
Ve devam etti: “Üretim yüzde 20 düşmüş durumda. Şimdi ihracatın
iyi olduğunu söylüyorlar. Bu doğru değil. Bizden mal almayan bazı
ülkeler son birkaç yıldır bizden mal almaya başladığı için bu böyle
gözüküyor. Gerçek bu değil” şeklinde konuştu.
***
Ekonomi ile ilgili bakanlıklar sanayicinin bu durumunu görmüyor mu,
bir çözüm üretemiyorlar mı? diye sordum.
“Sanayicinin içinde bulunduğu durumu görmez olurlar mı? Bizden
daha iyi görüyorlar, bizden daha iyi analiz ediyorlar. Ama bir şey
yapmıyorlar, yapamıyorlar” diye yanıt verdi.
***
Muhabbet uzadı, sanırım onun da konuşası varmış. İş ‘bir dokun bin
ah işit’ boyutuna ulaştı. Ben de biraz siyasete girmek istedim.
CHP Genel Başkanı son zamanlarda sanayi ve ticaret odalarını ziyaret
ediyor. Bazı gazeteciler ‘İş insanları CHP iktidarını satın aldı’
yorumları yapıyor. Sizce de bu böyle mi diye sordum.
***
Böyle bir soru beklemediği yüz ifadesinden belli oldu. Biraz duraksadı
ve “Ben şimdi bu soruya nasıl yanıt vereyim bilemedim. Sana şunu
söyleyebilirim. Biz sanayiciler daha çok sağcı hükümetleri severiz.
Çünkü onlar ticarete daha yakındır ve bizi daha iyi anlarlar. Daha
liberaldirler. Bizim açımızdan sağ hükümetler daha iyidir. Sol
hükümetler daha çok çalışandan yanadır. Daha kamucu
yaklaşımları vardır. Fakat geldiğimiz son noktada biz iş insanları
şunu çok açık görüyoruz; halihazırda bizim Avrupa Birliğine
girmemiz imkansız. Her adımımızda bize ülkemizdeki hukuksuz işleri
soruyorlar. Hukuk, insan hakları, yargı bağımsızlığı vs. vs. Avrupa
için olmazsa olmaz şeyler bunlar. İlişkilerimiz çok iyi bile olsa Avrupa
Birliğine, bu saydığım konularda ilerleme göstermeden girmemiz
ham bir hayal. Bunu ben çok iyi anladım. Bilmem soruna yanıt
verebildim mi?” dedi.
***
Bende, evet anladım sizi diye yanıt verdim.
Sonra tokalaştık ve aldığı bir torba kitapla oradan ayrıldı.
Bu ayaküstü muhabbetten sanayicinin içinde bulunduğu durumu
biraz da olsa anladım.
Hatta bazı ifadeler bana çok çarpıcı geldi.
***
Onun için bunu siz okurlarla da paylaşmak istedim.
Kimdi bu sanayici diye merak edenler olmuştur.
Vallahi ismini vermenin doğru olmadığını düşünüyorum, çünkü zaten
bu konuşmalar bir haber için yapılan konuşmalar değildi.
***
Kendisine de isminizi haberde kullanabilir miyim diye bile sormadım,
herhangi bir izin almadım.
Ayrıca adamın başına bir şey gelmesini de hiç istemem.
Malum değişik bir dönemden geçiyoruz.
Kimin başına ne geleceği hiç belli olmuyor.
Bilmem haksız mıyım?

