Bazen o yolda yürürken hakikaten hissedemiyoruz. Ne kadar büyüdük, ne kadar geliştik? İşimizde de, kariyerimizde de, ruh halimize de bu cümleler bazen iyi geliyor. ‘Ne durumdayım, motivasyona her zaman ihtiyacım var mı?’
Ben ara ara resmin dışına çıkıp, kendime dışarıdan bakmaya çalışıyorum, çünkü içindeyken anlık yaşadığım birçok şey kafa karıştırıcı olabiliyor. İşinizde insanların çok sayıda takdirini almak da rüyaya sebep olabiliyor. Dolayısıyla sık sık resmin dışına çıkıp, ‘Nasıl gidiyor’ diye bakmakta fayda var. Yaptığım işleri tabii ki çok seviyorum, sevdiğim için yapıyorum. En temel ve doğru motivasyon da, galiba hayat başka bir opsiyon sunmadığında ya da başka bir planın olmadığında; vazgeçmemek.
Aslında bilmek şöyle bir fayda sağlıyor: Gereksiz bir ısrarcılığı alabiliyor üzerimizden. Kiminin içinde yoktur, yeterince malzeme ya da güç. Güçten kastım; dirayet, süreç, hayat vs. Bazen gereksiz ısrar yıpratıcı da olabilir. O yüzden arada bir, ‘dışarıda ne oluyor?’ diye kendine bakmakta fayda var.
Her güzelliğin önünde bir takım zorluklar oluyor. Örneğin ben üniversite yıllarımda fakirlik, fukaralık gördüm. Aileme, ‘Her şey yolunda’ diye birazcık yalan söylediğim de oldu, sert geçen yıllarım da. Zaten o kadar fakir olunca, ruhsal olarak da fakirleşiyorsun; ‘okula dolmuşla mı gideyim, yoksa iki yumurta mı alayım? O yıllar, epeyce dövüyor insanı, ama vazgeçmedim; işi öğrenmeye çalıştım ve başardım.
Siz de asılın hayata, her şeye rağmen vazgeçmeyin. Olumsuz düşünen insanları duymayın!…..Onlar; kalbinizdeki ümitleri çalarlar!. Kimsenin ümitlerinizi çalmasına izin vermeyin.
Kalın sağlıcakla.
Beni düşüncelerinizde tuttuğunuz için teşekkür ederim.Gönderdiğiniz geçmiş olsun mesajları için çok minnettarım. Anjio olan kalbimin derinliklerinden teşekkür ederim.
(İyiyim)

