bende şöyle bir yan etkisi oldu: İnsanların yüzlerine kitaplarda, fotoğraflarda, videolarda, çeşitli görsellerde daha dikkatli bakar oldum. Işık nereden geliyor, çizgisellik nerede başlıyor, gölge nerede, leke nasıl, enikonu inceliyorum.
Ağustos 2024’te, Tıp Fakültesi Göğüs Servisinde tedavi gördüğüm günlerde bir kadın portresi gördüm ancak oldukça halsiz olduğumdan inceleyemedim. Neyse, 6 ay sonra arkadaşımın kontrolü için aynı servise tekrar yolum düştü. Arkadaşım kontrollerini yaptırırken o resim yine karşıma geldi, inceledim, fotoğrafını çektim. Çünkü yüreğinin güzelliği yüze vurmuş, sevgi dolu bir insan olduğu çok belli oluyordu. En azından ben öyle hissettim.
Geçtiğimiz pazartesi İsmail Menekşe Resim Atölyesinde hastanede çektiğim kadının fotoğrafını açtım, inceledim. Önce kalemle desen çalışıp renklendirdim, ortaya aşağıdaki suluboya portre resim çıktı. Fotoğrafını çekip servisin kurucu hocası Prof. Dr. Salih Topçu’ya gönderdim.
Hocamdan beni çok duygulandıran cevap, yazının devamında:
Merhaba,
Bir gün “o kadını” size anlatmayı
isterim.
Benim Ankara’dan asistanım.
Benden zeki, akıllı, yetenekli bir kadın.
Zaman içinde beni ve herkesi sollamış,
sollarken de kimseyi incitmemiş,
kendisi ile birlikte geliştirmiş,
hızını artırmış bir kadın.
Bir yarış kadını…
Ancak yarıştığı insanı
alçaltarak, küçülterek, değersizleştirerek
düşük seviyede önde olmak isteyen
bir yarışçı değil….
Yarıştığı insanların temposunu da artırarak
hızlanan bir koşucu düşünün…
Girdiği yarışlarda dünya rekorunu
rakibi ile birlikte kıran bir kadın…
Yarışlarında tüm rakiplerine
dünya rekoru kırdıran,
kendisi de dünya rekorunu kıran biri…
Ancak o yarışta illa kendisinin birinci olma istek
bencilliği olmayan bir kadın..
Eğer ki o yarışta kendisi sonuncu olduysa
önündekilerle birlikte
onlarca yeni dünya rekoru kırılmıştır.
Bundan mutlu olan bir kadın….
Dolayısı ile asistanım olmasına karşın
beni fersah fersah geçerken
yine beni (önceki beni)
ilerletmiş, geliştirmiş bir kadın…
Eğer bu dünya iyi olacaksa
hepimiz iyi ve yetenekli olmalıyız, felsefesinde bir kadın…
onun bu özelliğini tüm fakülte süreç içinde öğrendi.
Fakültemizde onlarca konferans salonu var.
Bir tek onun adı bir konferans salonuna verildi.
Bu sene iki Kasım’da
ölümünün onuncu yılında anacağız.
Sizi de etkilenip
portresini yenilediğiniz
için
teşekkür ederim.
Bu değerli hocamız
Prof. Dr. Şerife Tuba Liman
(1968 – 2015)
Ruhu şad olsun.


