katılmıyorum. Zamane gençleri çok akıllı, bizden daha akıllılar, daha donanımlılar, daha özgüvenliler, daha kompleksizler. Bizim jenerasyon çok daha kompleksli ve bir takım zihninin ardında problemlerle yaşayan insanlar topluluğuyuz. Ben dolayısıyla gençlere güveniyorum.
Türklerin çocuk yetiştirme konusunda problemleri olduğuna inanıyorum çünkü çok çocuk odaklı bir hayatımız var. Mesela bir çekirdek aile düşünün: Bir tane çocukları var, çocuklar hayatın merkezinde. Uyku saatlerini çocuklarına göre ayarlıyorlar, yemek saatini ona göre ayarlıyorlar, televizyonu ona göre izliyorlar. Bir anlamda çocuk tapıcılığı var günümüzde; çocuğu hayatımızın merkezine koyuyoruz.
Çocuklarımızı istiyoruz ki çok iyi okusunlar. Ya belki okumak istemiyor, belki bir sanatı yapmak istiyor, bir enstrüman çalmak istiyor, müzikte, güzel sanatlarda ilerlemek istiyor ya da gidip kaportacı olmak istiyor, oto tamircisi, elektrikçi olmak istiyor. Bizim maalesef bu konularda problemlerimiz var. Dolayısıyla çocuklarımızı biraz daha özgür bırakmalıyız, onların dediğim gibi hayallerinin peşinden gitmesine müsaade etmeliyiz ama onları da kontrol etmeliyiz.
Sınavlar çocukları maalesef bir yarış atına çevirmiş durumda. Bizim zamanımızda şanslıydık, bu kadar yarış yoktu. Çocuklarımız üniversiteye hazırlandığı dönemde eve misafir gelmiyordu. Niye? Çocuğun sınavı var, öbür gün denemesi var, erken yatması lazım.
Bunların doğru olmadığını düşünüyorum. Hayat sadece bir matematik başarısından ibaret değil, bizim hayat bilgimizin doğru olması lazım. Çocuklarınıza bir elma bir de bıçak verin. Elini kesmeden o elmayı soyabilecek mi? Annesi babası güvenebiliyor mu?
Anne baba şunu yapıyor: Evde bir tane çocuk var, ya hadi diyelim iki tane. Anne baba şunu yapıyor: Meyveyi hazırlayıp önüne koyuyor. İşte yatağında çarşafı hazırlıyor, kahvaltısını yatağına getiriyor. Bu çocuk hazıra alışıyor. Hani şu, balık vermek yerine balık tutmayı öğretmeniz lazım. Bu önemli! Hayatımızı çocuklara odaklı olmaktan çıkarmamız lazım.
Çocukların spor yapması, bir hobisinin olması, okuması lazım. Okumuyorsa bir belgesel izlemesi lazım. İzlemiyor mu? İyi müzik yapması lazım. Bütün bunların önemli olduğunu düşünüyorum.
Yazımı okuyan annelere babalara sevgiler, saygılar.
Sağlıcakla kalın.

