algılayamıyor muyum, bilmiyorum. Belki de eski kuşaktan geldiğimiz için, alışkanlıklarımızdan vaz geçemiyoruz. Ben biraz daha önde ve eğitimsel olmamız gerektiğini düşünüyorum.
***
Benden daha genç arkadaşlara yönlendirme ve tavsiyede bulunmaya çekiniyorum. Hayattaki tarzım öğretmen gibi dursa da, biraz yumuşatmaya çalışıyorum. İş güvenliği derslerinde çok başarılı bulunmama rağmen, benden öğretmen olmaz gibi. Ben sadece birisi bana danışırsa düşüncelerimi söyleyebilirim. Bazen genç insanlarla karşılaşabiliyoruz, biraz olsun meyli varsa öğrenmeye, kendini belli ediyor. Ben de birkaç uyarıda bulunurum ama parmak sallayan bir uyarı değildir bu.
***
Ben artık genç arkadaşlara bir şey söylemekten genelde kaçınıyorum. Çünkü hep sözleri ile olmasa da mimikleri ile , “Sana ne ya, sen ne karışıyorsun” ifadesindeler. O yüzden ben de artık karışmıyorum. Hata da yapsalar, kendi işimi yapıp çekip gidiyorum oradan.
***
“O kadar da bırakmamak gerekiyor”, diye geçiyor içinizden ya, meyilli olanı da zaten insan hissediyor. Ya sizinle vakit geçiriyor, ya da sizi can gözle dikkatlice incelerken, bir şey olup yeri geldiğinde, “Bak şunu şöyle yapsan” diye, yaşça da büyük olmanın rahatlığı ile söyleyebiliyorsun. O da rahatlıkla kabul edebiliyor. Bir daha o hatayı yapmıyorsa, siz de; “hah bir şey katabilmişim” duygusuna erişebiliyorsunuz.
***
Önderlik konusu bana biraz uzak, ancak yaptıklarımın içime sinmiş, temiz ve samimi olması benim için önemli; onlara dikkat ediyorum. Doksanlardaki hikayeler çok değişti. Bireyin kendi ayakları üzerinde durup hayatını devam ettirmesi, ne olursa olsun buna karşı çıkıp kendi hayatını kurabilmesi, çok kıymetli. Tabii ki bunun şartları farklı. İnsan insana dokunur ve onu iyileştirebilir benim kanımca.
***
Eski mahallelelerde dayanışma ve yardımlaşmalarla bazı olumsuz durumlar kotarılır, bir çok hayat kurtulurdu. Ama artık günümüzde her şeyin karışık olduğu bir dönemden geçtiğimiz için, “Okusak ne olacak?” soru işaretleriyle boğuşan bu gençler, sadece dijitalin içinde. Gerçi zaman zaman ben de kafamı gömüyorum, bu konuda pir-ü pak değilim ama bunların içinde başka bir algıyı mı yaratıp yaşıyoruz, ya da şu anda yaşadıklarımızı gerçekten algılıyabiliyor muyuz, asıl sorun oymuş gibi geliyor bana.
Kalın sağlıcakla.
SU
konuşur
yatağında uyur
hem süt gibi hem kan
hem de değişken bir ayna
bundandır
yağmur olup ağlaması
bedenlere yapışan kirden arındırıp
ruhlara akar duru saf
hem de biçimden biçime
girme ustası
parıldayıp dalgalanması
üstüne caba
düş değil ki bu
yeryüzünün mahrem ağzına
kapısız merdivensiz
cazibesiyle akan
doğanın dul kadınıdır o
1 OCAK 2025
M. NÖBETÇİGİL

