Salı, 17 Kasım 2026 17.11.2026
7°C
USD 50,39
EUR 55,50
Altın 6.252
Benzin 71,60
Dizel 95,60

Eylül

Eylül, doğanın ve insanların derin bir dönüşüm yaşadığı bir ay olarak karşımıza çıkar.

Eylül

Yazın sıcak ve enerjik günlerinin yerini yavaş yavaş serin, huzurlu ve melankolik bir atmosfere bırakır. Ağaçlar sarı ve kızıl tonlara bürünmeye başlarken, dökülen yapraklar sonbaharın o karakteristik kokusunu havaya yayar. Bu ay, bir yandan yaz mevsiminin bitişini ve okulların açılmasını simgelerken, diğer yandan da yeni başlangıçların, içe dönük düşüncelerin ve tazelenme hissinin habercisidir. Yaz aylarında dışarıda geçen hareketli günlerin ardından, Eylül bizi evlerimize, kendimize ve sevdiklerimize daha fazla zaman ayırmaya davet eder.

Bu geçiş ayı, sadece doğada değil, insan ruhunda da önemli değişikliklere yol açar. Eylül’de, yazın getirdiği coşku ve telaş yerini daha dingin ve sakin bir ruh haline bırakır. Bu dönem, yeni hedefler belirlemek, yarım kalan işleri tamamlamak ve kışa hazırlanmak için ideal bir zamandır. Eylül yağmurları, toprağın susuzluğunu giderirken, aynı zamanda içimizdeki biriken yorgunluğu da alıp götürür. Günlerin kısalması ve akşamların serinlemesiyle birlikte, sıcak bir kahve eşliğinde kitap okumak veya sevdiklerimizle derin sohbetler etmek daha cazip hale gelir. Kısacası, Eylül hem hüznü hem de umudu bir arada taşıyan, doğanın ve hayatın yavaşladığı ama aynı zamanda da yeniden canlandığı sihirli bir aydır.

Buraya kadar yazdıklarıma nasıl bir ruh haliye yazmışsam hiç inanasım yok.

Oysa gerçekler;

Ahh Eylül yıllarca kandırdın bizi hüzün hüzün diye…

İki şiirde, üç beş şarkıda öyle bahsettiler de seni melankolik havalara soktuk.

Sadece netameli bir aysın.

Çocukken okullar başlıyor diye sevmezdim seni. Ergenlik dönemimde sevgilimi daha az göreceğim diye sevmedim.

Gençlik dönemimde işler daha yoğunlaşıyor diye sıkıntılar çıkardın başıma.

Yetişkinlik dönemimde, yok çocukların okul masrafları, yok iki dakikada hazırlanan karpuz peynirden patlıcan musakkaya geçişin getirdiği ekstra eziyetlerle dert açtın başıma.

Bir t-shirt bir şorttan, yok kazaktı, bottu, monttu, kömürdü, doğalgazdı diye diye iliğimi kemiğimi sömürdün.

Yağmurunu, yanımdan geçen arabanın pantolonuma sıçrattığı çamuru ne ara hüzüne dönüştürdük bilmem.

Sonra “Eylül de gel Eylül de gel” diye radyoda şarkı çalıyor, bir arkadaşım şiir paylaşıyor.

Gelemem abi, “ateşte yemeğim var”????

Senin baban Aralık ayını da sevmezdim. Seni de sevmiyorum eylüloğlan.

Yeni kitabım “MÜNİRE” yakında çıkıyor

Sağlıcakla kalın