Zenginler ölürken aslında çok büyük bir hata yapıyor olabilir; çünkü dünyaya veda ederken ellerinde hâlâ fazla para kalıyor. Geçenlerde okuduğum Sıfırı Görmek adlı kitap, tam da bu konu üzerine yazılmış. Eğer öldüğünüzde hesabınızda ciddi bir meblağ kalmışsa, ya bazı eşsiz deneyimleri ertelemişseniz ya da ömrünüzden çalıp gereğinden fazla çalışmışsınız demektir.
Bize hep şu öğretildi: “Önce biriktir, güvence yarat, sonra yaşarsın.” Oysa parayı sadece biriktirmek değil, onu doğru yaşta doğru deneyime dönüştürebilmek asıl mesele. Çünkü otuz yaşında yapmadığınız bir aktivite, altmış yaşına geldiğinizde aynı etkiyi yaratmıyor; bırakın etkiyi, bazen fiziksel olarak mümkün bile olmuyor.
Enerji, cesaret ve beden sürekli değişiyor. Kitabın savunduğu temel fikir şu: Ölene kadar size yetecek kadarını planlayın, fazlasını ise henüz vaktiniz varken “hayata” çevirin. Çünkü günün sonunda bankadaki soğuk rakamlar değil, hafızanızdaki o canlı anılar sizin gerçek servetiniz olacak. Belki de asıl lüks; hayatı, zaman aşımına uğratmadan, tam vaktinde yaşayabilmektir.
Eğer siz de benim gibi, “Ben zaten tam olarak böyle yaşıyorum,” diyorsanız; muhtemelen bu hayat oyununu erkenden çözenlerdensiniz.
Not: Bu felsefeyi sadece konuşmakla kalmıyor, şimdi eyleme döküyorum. Onsekiz Mart sabah itibarıyla bir ay sürecek, dokuz ülkeyi kapsayan o büyük Güney Amerika turum başlıyor. Biriktirdiğim rakamları anılara, ertelediğim hayalleri gerçeklere dönüştürme vakti.
Hafızama yeni hazineler eklemek, kıtanın ruhunu hissetmek ve hayatı tam vaktinde yaşamak için yola çıkıyorum. Dönüşte anlatacak çok hikâyem, paylaşacak çok rengim olacak.
Şimdilik hoşça kalın, hayatı ertelemeyin!


Yeni yaşanmışlıklar, yeni bilgiler, paylaşılacak notlarla dönmeniz dileklerimle dostum 👏
Yolun açık olsun.
Seninle birlikte gezeceğimiz için heyecanlıyım.