Siyasal iktidarın tercihi bu yöndeydi.
Bazı ekonomistler “Beton ekonomisi” diyordu ve eleştiriyordu.
AK Parti iktidarları döneminde büyümenin dinamosu ne imalat sanayi ne de tarım olabildi.
Ekonominin dinamosu tercihen inşaat oldu.
***
Hızlı sonuç veriyordu.
Karlıydı.
Onun için işi bilen de bilmeyen de müteahhitliğe soyundu.
Bu sektöre 250’ye yakın alt tedarikçi sektörü etkiliyordu.
Çarklar dönüyordu.
Ta ki bu günlere gelene kadar.
***
Yaklaşık iki yıl önce başladı sıkıntılar.
İflaslar başladı.
Koronavirüs salgını sonrası işler iyice zıvanadan çıktı.
Dev bir sektör; belki de yüzbinlerce çalışanı olan bir sektör kan ağlıyor.
Şimdilerde ise inşaat malzemelerine gelen zamlar kaldırılacak gibi değil.
Örneğin demirin kilosu 6 ay içinde 3.5 TL’den 6 TL’ye çıkmış durumda.
Temel inşaat malzemelerinin hepsi olağanüstü bir şekilde artmış durumda.
***
Üç gün önce İnşaat Müteahhitleri Konfederasyonu Genel Başkanı Tahir Tellioğlu basının karşısına çıktı ve isyan etti.
Demir, çimento ve beton fiyatlarındaki olağanüstü artışın bellerini büktüğünü söyledi.
Sektörün durma noktasına gediğini belirterek, “Türkiye ekonomisinin ve iş gücünün lokomotif sektörü olan inşaat sektörü, ülkemiz ekonomisine yarattığı katma değer ve istihdam alanı ile stratejik bir sektördür ve 250’ye yakın alt tedarikçi sektörü dinamo etmektedir. Sektör temsilcilerinin tüm mücadelelerine rağmen, tekelci karteller; demir, çimento ve betonda fiyat artışlarını sürdürmektedir, tekelci kartellerle sektörü baş başa bırakanları kınıyoruz” dedi.
Ve bu fahiş artışların sadece dövizde yaşanan kur artışı, enflasyon ve faiz parametrelerini kapsayan ekonomik değerlendirmelerle izah edilemediğini vurguladı.
***
Tahir Tellioğlu’nun açıklaması sonrası birçok ilde müteahhitler birlikleri de çok benzer açıklamalar yaptı.
İsteyen Google üzerinden taratıp görebilir.
Yani demen o ki; biz işçinin, köylünün, çiftçinin, emeklinin bağırmasına alışmıştık.
Hele hele bu korona günlerinde…
***
Ama müteahhitlerin bu kadar organize ve yüksek sesle sorunlarını dile getirdiklerini belki de ilk kez görüyoruz.
Sınıfsal konumları, yaptıkları iş türü nedeniyle müteahhitlerin, öyle yüksek sesle, siyasal iktidardan talepte bulunmaları pek azdır diye düşünüyorum.
Bunu kim neye yorar, nasıl bir siyasal ve sosyolojik analiz yapar onu bilemiyorum ama belli ki müteahhitlerde de bıçak kemiğe dayanmış durumda.

