Evimize gelen faturalar canımızı yakıyor.
Sadece kendim için söylemiyorum; eşimiz dostumuz, arkadaşlarımız hepsi aynı durumda.
Gelecek kaygısı yaşıyoruz, plan program yapamıyoruz.
Bir de akaryakıt fiyatları var ki akıllara zarar.
***
Her gün benzine, motorine zam geliyor.
Örneğin ben; yaklaşık iki aydır kendi aracımla işe gelmiyorum.
Sabah çocuğu okula bıraktıktan sonra tramvay durağına kadar getirip bırakıyorum aracımı.
Sonra işe tramvayla geliyorum.
Ama yine de benzin yetiştiremiyorum.
***
100-150 liralık benzin, çok az yol yapmama rağmen iki-üç gün ancak yetiyor.
Gerçekten çok sinirlerim bozuluyor.
Akaryakıt zamları böyle devam ederse otomobil kullanmak iyice lüks haline gelecek.
Biz bu durumdaysak taşımacılık yapan esnaf ne durumdadır kim bilir.
Yazık bu ülkeye, yazık.
***
Bu sabah o bölgede işim vardı.
Hava da çok güzeldi.
Yenişehir Mahallesi’ndeki ilçe nüfus müdürlüğünde 10.30’da randevum vardı.
Daha yarım saat zamanım olduğu için Gülümse Kafe’de bir çay içerim diye düşündüm.
Gittim bir masaya oturdum.
***
Bir iki dakika sonra genç kız geldi masaya.
Kafenin garsonu.
Elinde bir tabla; bana gayet lakayıt bir şekilde “Ne alırsın” diye sordu.
Sanki benim asker arkadaşım!
Duydum tabi “Ne alırsın” dediğini ama duymamazlıktan geldim.
Anlamadım diye cevap verdim.
Bu defa kendini biraz toplayarak, “Ne alırsınız” dedi.
Ben de, bir çay rica edebilir miyim dedim.
***
Sonra çayım geldi içtim.
İki dakika güneşte bir çay keyfi yapayım dedim ama gerçekten çok canım sıkıldı.
İzmit Belediye Başkanı Fatma Kaplan Hürriyet’in örnek projelerinden bir yer burası.
Oldukça düzgün yapılmış, insanların işine yarayan bir mekan.
Hele güneşli havalarda iğne atsan yere düşmez.
***
Ama gelin görün ki, insanlara nasıl hitap edileceğini bilmeyen bir garson gelip canınızı sıkabiliyor.
Aslında ben bu konuyu bu köşeye taşımayacaktım.
Garsonun gençliğine vereyim diye düşündüm.
Aklıma İzmit Belediye Başkan Vekili Çetin Sarıca’yı aramak geldi.
Tanıyoruz ya kendisini.
***
Telefon ettim.
Açmadı.
Sabahları çok yoğun oluyorlardır, belki toplantısı vardır vs geçirdim aklımda.
Mutlaka döner, ben de yaşadığım şeyi anlatırım, onlar da gerekli uyarıyı yaparlar diye düşündüm.
O da olmadı.
Çetin beyler de dönmeye tenezzül etmediler efendim.
İnsan bir gazeteci beni aradı, acaba niçin aradı diye düşünmez mi?
Ben olsam düşünürüm.
Haksız mıyım?

