Yazdık, çizdik olmadı.
Ne yaparsak yapalım olmadı.
İlla bir kişinin ölmesini mi bekliyorsunuz desem, anlamsız.
Çünkü daha önceleri ölenler de oldu.
O zaman ne yapmamız lazım?
Vallahi bilemiyorum.
***
Elimizden başka bir şey gelmiyor.
Mecburen yine yazacağız.
İzmit Santral Yokuşu’ndan bahsediyorum.
Bu yokuşun eğimi çok sıkıntılı.
Yapılırken bile bilinen bir gerçekti bu.
Ama bile bile böyle yapıldı.
***
Sonra ardı arkası kesilmeyen kazalar.
Bugün de feci bir kaza oldu bu yokuşta.
Ortalık savaş alanına döndü.
Yaralananlar oldu.
Umuyorum bir can kaybı olmaz.
***
Adı ölüm yokuşuna çıktı.
Tek önlem var; kamyonların bu yokuşu kullanması yasak!
Ama ne yasak!
Kimsenin takmadığı bir yasak.
Alın işte bugün de bir kamyon neden oldu bu büyük kazaya.
***
Denilene göre fireni palmamış.
Bu doğru mu bilemiyorum.
İnceleme sonucu belli olur freninin patlayıp patlamadığı.
Yokuştan inerken duramayıp önündeki araçlara çarptı.
Sonunda da bölgedeki sağlık ocağının duvarına çakıldı.
***
Sesimizi duyup önlem alan olur mu?
Kamyonların önü kesilir mi?
Gerçekten bilemiyorum.
Ama bir kez daha söylüyorum.
Buraya kamyonları sokmamak çok zor bir şey olmasa gerek.
Lütfen önlem alın.
İnsan hayatı bu kadar ucuz olmamalı.
