Ne kadar dayanabilirdiniz?
Bu şekilde mutlu olabilir miydiniz?
Yoksa bu kadar yoğun çalışma karşısında hasta olmadığınız her gün için kendinizi şanslı mı hissederdiniz?
Ya da bunun adına yaşamak diyebilir miydiniz?
Evet, şu an haftada 5 gün, günde en fazla 8 saat çalışılıyor. Peki bunu kim belirledi? Sizce işverenler, “Yazık bu insanlara, çok fazla çalışmasınlar.” diye düşünmüş olabilirler mi?
Bu akla ve mantığa sığmayan çalışma miktarını kırmak için mücadele eden işçiler Konfederasyonu öncülüğünde 8 saatlik iş günü talebiyle iş bıraktılar. Chicago’da yapılan gösterilere yarım milyon işçi katıldı. Eylemler sonraki günlerde de sürdü.
Bu eylemlerin ilginç bir özelliği, siyah ve beyaz işçilerin birlikte hareket etmeleriydi.
1889 yılında İkinci Enternasyonel’de, bir Fransız işçi temsilcisinin önerisiyle, 1 Mayıs gününün, tüm dünyada birlik, mücadele ve dayanışma günü olarak kutlanmasına karar verildi. Böylece ikinci gösteri 1890 yılında yapılabildi.
Türkiye’de ilk 1 Mayıs, 1905’te İzmir’de kutlandı.
Ülkemizde 1923 yılında, yasal olarak 1 Mayıs işçi bayramı olarak ilan edildi.
Ülkemizde 2008 yılında resmen “Emek ve Dayanışma Günü” olarak kabul edilmiş ve 22 Nisan 2009 tarihinde “resmi tatil” olarak ilan edilmiştir.
Her koşulda canla başla çalışan, alın teriyle üreten işçilerin emeğinin değerli olduğunu düşünüyorum. Bugün yaşadığımız toplumda rahat bir şekilde yaşayabiliyorsak ve ihtiyaçlarımızı karşılayabiliyorsak bu üreten işçilerin sayesindedir.
Ayrıca çalışma şartlarının iyi hale getirilmesinde mücadele verenlere çok şey borçlu olduğumuzu düşünüyorum.
1 Mayıs; Alın teriyle kazanç elde eden, ülkemizin kalkınmasında katkı sağlayan emektarların bayramıdır.
1 Mayıs, “Emek ve Dayanışma Günü” Kutlu Olsun!

