Büyük umutlarla, güzel dileklerle başladığımız koskoca bir yılı daha geride bıraktık.
2025 yılı öyle geçip giden bir yıl olmadı.
İnsanların hafızasına ağırlığıyla kazınan bir yıl oldu.
Kimi zaman yangın haberleriyle uyandık.
Bir otelin karanlığında yitip giden hayatlar için yas tuttuk.
bir kuşun yuvası, bir karıncanın yolu, toprağın nefesi,
Koruyamadığımız her bir ağaç için üzüldük.
Geçmişimiz, geleceğimiz, sofralarımızın bereketi,
Ege’nin incisi zeytinimiz…
Kimi zaman konuşmak istedik,
Sesimizi yer gök duysun dedik,
Sustuk…
Çoğunlukla ekonomi konuşuldu, geçim konuşuldu,
Endişelendik…
Beklemekten, anlamaya çalışmaktan,
yorulduk…
Gençler daha erken büyüdü,
bazıları bavul hazırladı,
bazıları kök salmaya çalıştı,
bazıları gitmekle kalmak arasında sıkışıp kaldı.
Alışkanlıklarımızdan, cümlelerimizden, hatıralarımızdan,
eksilenler, zamana karışanlar oldu…
Bütün bunlara rağmen;
Bir çayın sıcaklığı, bir fincan kahve ve uzayan bir sohbet,
“İyi misin?” diye başlayan bir mesaj,
Tanımadığın birinin yardım eli,
En soğuk günde bile insanın içini ısıtan aile sıcaklığı,
Bir yerlerde birilerinin iyiliği seçtiğini bilmek…
Ve belki de bu yüzden,
2025 bize dayanma gücü verdi…
2026 YILI;
Yorgunlukları kapının dışında bıraktığımız,
Daha çok dinlediğimiz, daha az kırdığımız.
İyiliği seçtiğimiz,
Yaralarımızı inkâr etmeden onlarla güçlendiğimiz,
Yüreğimizde sakladıklarımızı özgürce dile getirdiğimiz,
Sağlığın, huzurun, umudun yüksek sesle konuştuğu bir yıl olsun!

