“insan aşık olduğunu nasıl anlar?”
Onu görünce heyecanlanır, kalbi birazcık hızlı atar, hep onunla olmak ister, gibi şeyler söyledim.
Her yaptığı şey, her söylediği söz olağanüstü gelir, kocaman anlamlar yüklenir. En önemlisi de herkesin gördüğü yanlışlarını görmez, gibi şeyler söyleyemedim elbette…
“Hmm. Şimdi anladım.
O zaman ben aşık olmuşum anne.”
Aaa! Ne güzel, kim?
“Öğretmenimin oğlu.”
Heyecanlanmıştım…
Herkesin bir çocukluk aşkı vardır. Örneğin ben ilkokuldayken mandolin dersi aldığım öğretmenime aşık olmuştum…
Adı Pamir ‘di.
Tam da “Aşkın yaşı iyice düştü…” gibi söylemlerin üstüne,
Babamın “Günce” adlı köşesinde yazdığı yazılardan oluşan arşive bakarken, “Çocukluk Aşkları…” başlıklı yazısı dikkatimi çekti.
Yazı 1988 yılına ait.
On dört yıldır yuva yöneticiliği yapan Psikolog Hacı Harmancı, yüzlerce çocukla yüz yüze görüşerek bir kitap hazırlamış.
Kitabın adı: Beş Yaşında Aşk.
Hacı Harmancı, yaşları dört ile on iki arasında değişen çocuklara sormuş:”Aşk nedir?”
“Kim kime, kim neye aşık olur?” “Çocuklar aşık olur mu?” “Sen hiç aşık oldun mu?”
Ve işte çocuk gözüyle aşk…
“Film icabı aşk olur. Film icabı olmayan aşklar yoktur.” (M.E 5 yaş, erkek)
“Duydum. İnsanın bir yere düşmesi ya da ölmesi.” (S.A 5 yaş, erkek)
“Unuttum. Yine unuttum. Acaba nedir? Buldum. Bir insanın bir insana aşık olması demektir. Aşıklar bazen severler. Bazen kızarlar.” (İ.B 6 yaş, kız.)
“Daha çok bu erkeklerin yaptıkları şeydir. Kızlar güzeldir. Erkekler de yakışıklı. Erkekler kendi eşlerini seçmek isterler. İnsanlar güzel olan şeyleri severler. Erkekler güzel kızları seçerler. Aşık olurlar. Bir kızın erkeğe aşık olduğunu görmedim.” (E.A. 8 yaş, erkek)
“Cinsellik demektir. Kadınla erkeğin birbirini sevmesi demektir. Erkek yolda giderken, bir mağazaya girerken bir kızın peşine takılır ve yürür. Kız nereye giderse o da oraya gider. Yanaşır. Kız çekilir. Erkek biraz daha yanaşır. Sonra erkek dayanamaz. Kıza evlenme teklif eder. Kız kabul eder. Evlenirler.”(B.Ş 8 yaş, erkek)
“Birinin başka birini sevmesi. Aşık olanlar hep birbiriyle görüşür. Ayıp ama, öpüşürler. Ben kimseye aşık değilim. Üstelik de kızlara sinir oluyorum. Çünkü hepsi birbirinden şımarık.”(O.E 8 yaş, erkek.)
“Öpüşmek ve sevişmektir. Birbirine aşık olunarak başlar. Boşanarak biter.”(K.Ö. 7 yaş, erkek.)
“Sevgiden daha üstün bir sevgi. Herkes aşık olabilir. Çevremde aşık olanlar var. Benim de var. Benim yaşımda. Yalan söyleyemem ki. Bizim okuldan. Ama o bunu bilmiyor. Ben de söylemem. Cesaret edemem. Onu görünce heyecanlanıyorum. Yüzüne bakamıyorum. Sanki benim sevgimi biliyormuş gibi geliyor. Kendisi sarışın. Yüzüne bakamadığım için göz rengini bilmiyorum. Sanırım çalışkan biri.” (D.S 10 yaş, kız.)
Ruşen Hakkı’nın kitaptan alıntıladığı çocuk gözüyle aşk tanımı bunlar.
Şimdi düşünüyorum da, otuz yedi yıl sonra aynı sorular sorulsa çocuklara neler söylerlerdi acaba..?
