olurum. Biraz olsun rahatlamak, huzur bulmak isterim.
Öyle durumlarda siz ne yaparsınız?
Nereye gidersiniz?
Nasıl rahat edersiniz?
Ben; dağlara, yaylalara, ağaçların bol olduğu yerlere giderim. Gözlerimi kapatıp kuş seslerini dinlerim. Ciğerlerimi bol oksijenle doldururum. Ağaçların arasında yürürüm. Ruhum dinlenir, huzur bulurum.
Böyle günlerin birinde yine yaylaya çıktım. Ağaçlar arasında, dökülen yaprakların üzerinde yürüdüm. Bastığım yaprakların çıkardığı seslerde buldum huzuru. Yarısı yerde yarısı dallarda kalan yaprakların büyüsüne kaptırdım kendimi. Şırıl şırıl akan suya bıraktım sıkıntımı. Orman sakinlerinden minik bir sincap güldürdü yüzümü…
Düşündüm kendi kendime, “İnsana doğadan, ormandan, yeşillikten daha iyi gelebilecek bir şey var mıdır?” diye.
Sizce?
Aklıma; sebebi ne olursa olsun katledilen ağaçlar, yok edilen ormanlar geldi.
İnsan, böyle bir güzelliğe nasıl kıyar?
Canlılar için, kendi soyu için, bu kadar gerekli güzellikten niçin vazgeçer?
Daha çok para kazanmak için mi?
Düşünüyorum, taşınıyorum… Bir türlü cevabını bulamıyorum. Diyelim ki çok para kazandın.
Yatların, katların, arabaların, uçakların oldu. Yüz tane evin olsa sadece bir tanesinde oturabilirsin. Yüz odalı evin olsa sadece bir odasını kullanabilirsin. Aradığın konforsa küçücük bir evde de bulabilirsin. Yüz tane araban olsa sadece bir tanesine binebilirsin. Diyelim karnın acıktı. En lüks lokantaya gitsen bir tabak yemek yiyebilirsin. Çok obursan iki tabak üç tabak…
Peki, aradığın huzursa…
Hangi parayla satın alabilirsin…
Hepimizin bildiği gibi:
Son ırmak kuruduğunda,
Son ağaç yok olduğunda,
Son balık tutulduğunda,
İnsan paranın yenmeyen bir şey olduğunu anlayacak…

