Salı, 17 Kasım 2026 17.11.2026
7°C
USD 50,39
EUR 55,50
Altın 6.252
Benzin 71,60
Dizel 95,60

Kindarlık

Çocuğunu evlendiren bir tanıdığa sormuştum; “Düğünde falanca kişiyi göremedim. Unuttunuz mu acaba? “

Kindarlık

“Hayır. Özellikle davet etmedim. Çünkü bizim evlenmemize aracı olmuştu.”

Verdiği cevap karşısında çok şaşırmıştım. Aradan çok uzun yıllar geçmişti ve davet edilmeyen kişi, saygın ve sevilen bir insandı.

Çok kez dile getirdim ve yazdım. Babamızın öğretisiydi; “İyi davranan insanlara zaten iyi davranılır. Önemli olan, size kötü davranan insanlara da iyi davranabilmektir.”

Bile isteye yapılan kötülükte bile kin tutmamak yerine sessizce uzaklaşmayı tercih etmek ne denli doğru, şimdiki yaşlarımda çok da bilemiyorum. Aynı şekilde karşılık ver(e)meyen insanlar için, en azından konuşmak daha doğru sanırım. Aksi halde iki yükü birden taşıyorsunuz.

Kin duygusu ile ilgili uzmanların görüşleri aslında genelde hepimizin tahmin edeceği şeyler. Bir kişiye duyulan olumsuz duyguların ve isteklerin sonucu olarak ortaya çıkan öfke, intikam veya düşmanlık duygularının ifadesi.

“Kin duygusunun kökeninde genellikle adaletsizlik, haklılık duygusu ve travmatik  deneyimler yatıyor” muş. Ve bu duygular, kaçınılmaz olarak kişiye fiziksel ve duygusal anlamda ciddi zararlar verebilir.  

“Karanlığın Beş Atlısı” adı altında tanımlanan; kin, öfke, nefret, kıskançlık ve düşmanlık, duygularına sahip kişilerin “düşünen beyinle değil, hisseden beyinle hareket ettiğini” söyler, psikiyatristler.

Tam da bu yazıyı yazarken, pencerenin önüne koyduğum ekmek kırıntısını almak için yaklaştığı anda beni fark etmesiyle birlikte hızla uzaklaşıp giden kargayı görünce, “kindar kargalar” tanımlaması geldi aklıma.

Öncelikle camın önünden uzaklaştım ki, ekmekleri alsın diye. Gözetliyor olmalılar ki, ard arda üç karga   sıraya  girerek,  pencere önündeki peynir ve ekmekleri kapıp, arkalarından kovalayan varmış gibi hızla uçup gittiler…

Kargaların çok zeki hayvanlar olduğu bilinir ancak bildiklerimiz dışında çok ilginç özellikleri de varmış…

Bir yıl boyunca görmediği bir yüzü bile unutmuyorlar.

Ortalama yedi yaşındaki bir çocukla aynı zekâya sahip olan kargalar, gelişmiş bilişsel kapasiteleri sayesinde alet kullanabilme ve problem çözebilme becerilerini de geliştirmişler.

Bir deney sonucunda karganın, ulaşılması zor olan bir yiyeceğe telin ucunu kıvırarak ulaştığı görülmüş.

Çakıl taşlarıyla dolu bir odaya konulan dört karga  – uzak bir köşede -içinde kurtçuk olan su dolu bir tüpe ulaşabilmek için – hayrete düşüren bir zekâyla- hareket ederek amaçlarına ulaşmışlar. Kargalar, daha büyük taşların suyu daha çok taşıracağını anlayarak kurtçuğa ulaşana dek taşları suya atmışlar.

Komşumun balkonuna her yıl ceviz istifleyen kargalar vardı. Hem de öylesine düzgün ki, hayret etmiştim.

Cevizleri yüksekten atıp kırılmalarını sağladıklarına tanık olmuşuzdur. Baktılar kırılmıyor, bu kez yola bırakarak  arabaların  geçmesini bekleyip, trafik ışıklarını takip ederek, kırmızı ışık yandığında cevizleri  toplarlar.

Göç yollarında ölümlü bir kaza olduysa o yolu bir daha kullanmıyorlar.

En önemlisi de tüm bu bilgileri genç kargalara öğretip, nesilden nesile aktarıyorlar.

 “Kuş beyinli” söylemi ne kadar anlamsız değil mi?

Yapılan iyiliği de kötülüğü de unutmayan kargaların öngörü güçleri de vardır. Kâhinler ve bilge insanlar, karga ruhunun gizli mekânları ve yerleri de bildiklerine inanıyorlar.

İyi ya da kötü enerjileri hissediyorlar.

Yıllardır beslediğim kargalar gözümü oymaya kalkmadılar hiç!

Yalnız, şöyle bir anım var. İki yıl önce, tatilimizin ikinci günüydü… Güneşi evine uğurlamak için balkondayım. Huşu içinde… Birden, büyük bir gürültüyle birlikte başımda korkunç bir acı hissettim. Ne olduğunu anlayamadan, çığlık atmaya başladım. Öyle korkmuştum ki! O anda başımın üzerinden bir şey geçti ve birkaç saniye balkonunun korkuluğuna konduktan sonra uçup gitti…  

Yüzümü görmeden, arkamdan saldırmıştı.

O günden sonra kargaları araştırmaya çalıştım.

Yer ve mekânları unutmayan kargalar, bizden önce konaklayan konukla mı karıştırmıştı?

Ve en önemlisi bir kötülüğüm olmamıştı.

Karganın kafası karışmış olmalıydı.

Peki, ya insanlar!

 Kötülüğünüzün dokunmadığı insanlar, neden size kin besler?

Ya da en hafif haliyle, durup dururken sizi neden üzer?

Özünüze denk gelesiniz…