Çarşamba, 18 Kasım 2026 18.11.2026
8°C
USD 50,42
EUR 55,44
Altın 6.154
Benzin 71,60
Dizel 95,60

Kutlu Gün mü, Kederli Gün mü…?

Kutlu Gün mü, Kederli Gün mü…?

“İyi günde herkes koşar. Önemli olan kötü günde koşmaktır.”

Çok sık duyduğumuz ve dile getirdiğimiz bir söylemdir.

Tam olarak öyle midir acaba?

Arkadaşlarımızın, komşularımızın iyi günlerinde yanında olmak daha zor gibi geliyor bana
bazen…

Kendisi hiç evlenmediği ya da evlenmeyi tercih etmediği için eski bir arkadaşının(!) düğününe
gitmeyenler…

Torun sahibi olmadığı ya da ol(a)mayacağı için yarım ağızla bebek doğumu kutlayanlar…

Paylaşılan yeni çıkan bir kitabı, beğenilen bir yazıyı ya da bir resmi, fotoğrafı -gizlice okuyup
görüp- görmezden gelenler…

Pek çok şey söylenebilir…

Ben “Kutlu Gün” diyorum daha çok da. Daha doğrusu kutlanacak pek çok şey…

Doğum günleri var bir de. Öteden bu yana çok önemsediğim günlerdir doğum günleri. Bir
insanın dünyaya merhaba dediği gün ne güzeldir! Kaç yaşında olursa olsun. Hele bir de gönül
bağınız varsa…

Çok severim doğum günlerini kutlamayı. Ancak artık yetişemiyorum. Özellikle sosyal
medyadaki kutlamalar öylesine özensiz ki…

Bazen tanımadığım halde pek çok ortak arkadaşımızın olduğu bir kişiyi kutlama mesajları
düşüyor sayfama. Çok kalabalık olduğu için kim kimdir bilmiyorum genelde. Merak edip
baktığımda o kişinin uzun zaman önce bu dünyayı terk ettiğini görüyorum. Çok acıklı
mesajların hemen altında çiçekli böcekli, kalpli doğum günü mesajları…
Ne kadar çok üzücü…
Ne yazık ki şimdilerde bir görevi yerine getirmiş olmak için yapılıyor pek çok şey…
Yalnızca görünür olmak için…
İçtenliksiz!
O yüzden son zamanlarda, sosyal medyadan kutlamak yerine belleğimde kayıtlı arkadaş ve
dostlarımı telefonla arayarak ya da özel mesaj yazarak kutluyorum.

Çok değerli bir edebiyatçı büyüğümle, geçenlerde telefonda sohbet ettik epeyce. Haklı
kırgınlıkları vardı…

Konuşmanın bir yerinde şöyle söyledi: “Başkasının başarısını alkışlarlarsa kendilerinin
başarısız ve küçük görüleceğini sananlar var. Oysa onlar, böyle düşündükleri için zaten
küçükler!”

Babam; “edebiyat çevrelerinde birbirini aşağıya çekmek isteyenler çoktur,” derdi.
Şimdilerde İzmit gibi bir yerde bile öyle çok yazan var ki… İmza günlerinin, söyleşilerin
etkinliklerin, sergilerin hepsine yetişmek kolay olmasa da telefon ve sosyal medya kanalıyla
kutlamaya çalışıyoruz.

Her yazının, her kitabın, her söyleşinin, her serginin kutlanmaya değer olmadığını düşünenler
var mı?

Evet, var!

Ama o zaman, samimiyetsiz söylemlere de gerek olmamalı diye düşünüyorum.

Oysa kederli günler öyle mi?

“Gelin çıkmayan ev olur da, cenaze çıkmayan ev olmaz,” denir.

Acının ve kötü günün her türlüsünde herkes koşarak gelir, acımızı ve derdimizi içtenlikle
paylaşır bizim insanımız.

Bazen de saklı bir ince şükür vardır koşup gelenlerin içinde, kendilerinin bile ayırdına
varamadığı…

Ne mutlu ki, iyi günü de, kötü günü de paylaşanlara…
Ne mutlu ki, sevinçte ve kederde yan yana olabilenlere…
Ne mutlu ki, hastalıkta ve sağlıkta birlikte olabildiğimiz yaşam arkadaşlıklarına…

1 Yorum

  1. “Başkasının başarısını alkışlarsa kendilerinin başarısız ve küçük görüleceğini sananlar var. Oysa onlar öyle düşündükleri için zaten küçük.”
    Gazetedeki yazılarınızı takip ediyorum. Son iki yazınız, sosyal ilişkiler ve insan davranışları ile ilgili nokta atışlar!
    İnsan dostunun başarısından övüç duyar. Hele bi kişinin başarısında “tuzu” varsa daha da mutlu olur! Ne yazık ki tüm bunlardan habersizler var! Eline geçen kitabımıza bir teşekkür paylaşmayacak kadar “ küçükler!” olanlar var ki bunlara da alıştık!
    Kutluyorum sizi;“ Saygın Kalem!” Saygın Dost🙏