Öğrenciler; kendi okullarını, evlerini, iş yerlerini, yatakhanelerini inşa ettiler,
Birlikte yaparak ve yaşayarak üretim ile eğitimi kaynaştırdılar.
15 bin dönüm tarla tarıma elverişli hale getirildi.
750 bin fidan dikildi.
1200 dönüm bağ oluşturuldu.
Yüzyıllardır biriken feodal toplumun üretim ve yaşam biçimi ortadan kaldırıldı.
Bilimsel ve felsefi anlamda laik eğitim başladı.
Sanayi için eğitimli ve nitelikli iş gücü oluşmaya başladı.
Sanat, edebiyat, bilim, teknolojide olumlu gelişmeler oldu.
Ataerkil toplumdan çekirdek aile toplumuna dönüşüm belirtileri başladı.
Ezberci değil; analitik düşünen, sorgulayan birey yetiştiren demokratik ve üretici eğitim başladı.
Bu okulların öğrencileri, hem örgün eğitim aldı hem de modern tarım teknikleri konusunda bilgi edindi.
Öğrencilerin; Köy Enstitüleri’nde eğitim gördükten sonra tekrar yaşadıkları köylere dönerek öğretmenlik yapmaları amaçlanmıştı.
Köy Enstitüleri Projesi, Türkiye Cumhuriyeti’ne aittir. Yeni Türkiye’nin adınlanma projedir. Bize, bizim toplumuza uygun bir projedir.
Bize kazandırdıklarını ve kapatılmamış olsaydı kazandıracaklarını saymakla bitiremediğimiz okulların kapatılmış olması çok acı verici.
Bir eğitimci olarak bir ülkenin gelişmesinin, ilerlemesinin eğitimle olacağını düşünüyorum. Birçok sorunun eğitimle çözülebileceğine inanıyorum.
Bütün kalbimle bilimsel eğitime ve okumaya inanıyorum.
Ve soruyorum:
Neden, biz bize faydalı olanın kıymetini bilemiyoruz?
Neden, biz bizim olana sahip çıkamıyoruz?
Neden, biz okumuyoruz?

