Bu da Kasım 2003’te 69. Uluslararası P.E.N Dünya Kongresi’nde onaylanan Dünya Öykü Günü’nü doğurmuş.
O günden beri 14 Şubat, Dünya Öykü Günü olarak kutlanıyor ve her yıl öykü bildirisini bir yazar kaleme alıyor.
Ne demiş, Sait Faik?
“Sevmek, bir insanı sevmekle başlar her şey?”
Her insanın bir öyküsü vardır.
Kiminin öyküsü yaşadığı sürece,
Kiminin öyküsü öldükten sonra bile devam eder.
Öyküler geçmişten günümüze gelen, günümüzden geleceğe uzanan yoldur.
Başkasının acısını anlamak, yüreğinde hissetmek,
Yapılan kötülüğe karşı durmak,
Yaşananlara sessiz kalmamaktır.
Sevgidir, aşktır öykü,
Sevdalara sıkı sıkı tutunmaktır,
Yardımlaşma, dayanışma, birliktelik,
Birlikte gülmek, birlikte ağlamak, birlikte üzülmek,
Omuz omuza mücadeledir,
Tolumdur, toplumun sorunlarına duyarlı olmaktır.
Yaşadıklarımız, yaşayamadıklarımız, hayallerimiz,
En az kelimeyle en fazla şeyi anlatabilmek,
Yazarla okuyucu arasında kurulan bağdır öykü.
14 Şubat Dünya Öykü Günü kutlu olsun!
Ha bir de Sevgililer Günü…
Öyküyle kalın!

