Salı, 17 Kasım 2026 17.11.2026
11°C
USD 50,39
EUR 55,50
Altın 6.260
Benzin 71,60
Dizel 95,60

RUHUMUZA İYİ GELENLERE

Kendinizi kimin yanında iyi hissedersiniz?

RUHUMUZA İYİ GELENLERE

Size kimin veya neyin iyi geldiğini biliyor musunuz?

Bazı insanlar vardır, girdiği mekana hoş bir enerji yayarlar. Birden bulunduğunuz yerin havası değişir, ortam canlanır. Onların konuşmaları, yorumları ve gülmeleri insanın ruhuna iyi gelen bir şarkı gibi hissettirir. İçinizde gizli kalmış iyi duyguları açığa çıkarırlar. Onların yanında kendinizi huzurlu hissedersiniz.

Bu insanlar hayatın karmaşasında sığınılacak liman gibidir. İçlerinde bir hazine, bir kütüphane saklıdır. Onlarla birçok konuda konuşabilirsiniz ve zamanın nasıl geçtiğini anlamazsınız. Konuştukça hafiflediğinizi konuştukça dinlendiğinizi hissedersiniz. İçinizi bir huzur kaplar.

Ve hiç fark etmeden yeniden kendinize inanmaya başlarsınız.

“Hep düşünmüşümdür, onlarda insana iyi gelen nedir?” diye.

Onların bizi yargılamadan dinlemeleri, yormadan anlamalarıdır iyi gelen…

 Bizi olduğumuz gibi kabul etmeleridir iyi gelen…

İçten içe, “İyi ki varsın” duygusunu hissettirmeleridir iyi gelen…

O yüzden böyle insanları kaybetmeyin…

Gerçek zenginlik, ruhunuzu aydınlatan kalplerdir…

Bahçenizi renklendiren çiçeklerdir…

Pencerenizden içeri sızan güneş ışığıdır…

 Bazı insanlar vardır; geldiklerinde ortam gerilir, kendinizi huzursuz hissedersiniz. Söylediklerinize, hareketlerinize hep dikkat etmek zorunda hissedersiniz.

Bunlar hep şikayet ederler hep sorun ararlar. Konuşmaları yağmur bulutlarının gökyüzünü sarması gibi içinizi karartır. Ruhunuzu ağırlaştırırlar. Bütün neşenizi, sevincinizi yok ederler. Hayallerinizi, umutlarınızı küçümserler. Onların yanındayken üstünüzde bir yük varmış gibi hissedersiniz.

Bütün yaşam enerjinizi sömürürler…

Sanki bir canlı bomba gibidirler, ne zaman patlayacakları ne zaman neyi yanlış anlayacakları belli olmaz.

Böyle insanlara karşı hep dikkat etmem gerektiğini düşünürdüm. Sürekli kendime çekidüzen vermeye çalışırdım. Artık bundan vazgeçtim. Çünkü sorunun bende olmadığını fark ettim. Evet, sorun bende değil…

Sizce, onlar neden öyleler?

Çocuklukta yaşadıkları travmalar, stresler yüzünden mi?

Hayatla baş edemedikleri için mi?

Kendilerini değersiz hissettiklerinden mi?

Sürekli şikayet ederek dikkat çekmeye mi çalışıyorlar?

Ya da bu davranış şekli alışkanlık haline mi gelmiş?

Oysa hayat kısa…,

Onların bütün enerjimizi sömürmelerine izin mi vereceğiz?

Bu tür insanlardan tamamen uzaklaşmak mümkün olmayabilir ama SINIR KOYABİLİRİZ.

Gözlerinde ışık, sözlerinde umut, kalbinde sevgi olanlara…

Yanındayken kendinizi iyi, cesur, huzurlu hissettirenlere…

Başarılarınızı, mutluluğunuzu paylaşanlara…

Sıkı sıkı sarılın…

Onlara ihtiyacınız var…

Yaşam enerjisini kaybetmemek gerekir…