Tüpraş, Türkiye’nin devlerinden.
Koç ailesinin göz bebeği.
En büyük tesisi ise ilimizde.
Toplam 3 bin 600 işçi çalışıyor.
Geçtiğimiz günlerde bir toplu sözleşme süreci vardı Tüpraş’ta.
Görüşmeler tıkandı.
Arabulucu süreci de başarısızlıkla sonuçlandı.
Yakın bir zamanda konu Yüksek Hakem’e gidecek.
Zam oranlarını Yüksek Hakem belirleyecek.
***
Peki sendika ne istiyordu?
Sendikanın istediği zam oranı Tüpraş’ı batırır mıydı?
Petrol-İş Sendikası işçi ücretlerine ve sosyal haklara yüzde 20 zam istiyordu.
Günümüz koşullarında makul bir oran.
Peki işveren ne veriyor.
Yanlış hatırlamıyorsam, yüzde 5’e yakın bir oran.
Bir de toplu sözleşmenin 3 yıllık olması talebi var.
***
Stratejik bir kuruluş olduğu için üretimi durdurmak da mümkün değil Tüpraş’ta.
Bana kalırsa bu da hikaye…
Sınıf bilinci olan işçi, eğer emeğinin karşılığını alamıyorsa her koşulda grevini yapar ve hakkını alır.
Fakat ülkemizde ne sendikalarda ne de işçiler de böyle bir bilinç ve basiret yok.
***
Tüpraş’a tekrar dönersek…
Koç ailesi için altın yumurtlayan bir tavuk Tüpraş.
Tüpraş Kurumsal İletişim Müdürlüğü bugün yazılı bir açıklama yaptı.
Fabrikanın yatırımları, karları, marjları, arzları vs. bunları duyurdu.
Görünen o ki Tüpraş’ta her şey yolunda.
Rekor üstüne rekor kırıyorlarmış.
Yeni tesisler tam kapasite kullanılıyormuş.
***
Satışlar artmış.
Dalgalı finansal ortamda bile faaliyet karlılığı korunmuş.
Karlar artmış.
Borçlar azalmış.
Finansal hedefler tutturulmuş.
Akaryakıt ihtiyacı en yüksek kalitede karşılanmış.
Mış da mış…
***
Anlaşılan her şey yolunda.
Allah daha çok versin.
Ama şunu unutmamak lazım.
Koç ailesi bu başarıyı sadece kendi gücüyle mi yakalamış.
Elbette hayır.
Bu başarıda gecesini gündüzüne katan işçinin hiç payı yok mu?
Maşallah her şey artıyor, büyüyor, gelişiyor.
Bir şey hariç; işçi ücretleri.
***
Bari bu günlerde böyle bir açıklama yapmasaydınız be kardeşim.
İşçinin canı burnunda…
Emeğinin karşılığını alamadığını düşünüyor.
Siz kalmış kârınızdan, yatırımınızdan, başarılarınızdan bahsediyorsunuz.
