Salı, 17 Kasım 2026 17.11.2026
7°C
USD 50,39
EUR 55,50
Altın 6.252
Benzin 71,60
Dizel 95,60

Tuvaletler

Saatin alarmı çaldığında her zamankinin aksine uyanacağım için çok sevindim. Neden mi? Çünkü yine

Tuvaletler

aynı rüyayı görmekteydim.

Yine bir yolculuk sırasında verilen molada girdiğim, daha doğrusu girmeye çalışıp, bir türlü giremediğim tuvaletler…

Çoğunun kapısı olmayan, ya da kapıları bir türlü kapanmayan tuvaletler… İnsanların bir eliyle gözlerini,  bir elinin iki parmağıyla burunlarını mandal gibi sıkıştırarak, üst üste sıra bekledikleri alaturka tuvaletler…

***

Daha önce de yazmıştım. Yinelenen başka rüyalarım da var… Bu rüyalar geçmişimizde önemli bir iz bırakan bir anıyla da ilintili olabiliyormuş.

Aslında beni -belki de pek çoğumuz için öyledir- bazen bir ses, bazen bir koku, bazen önemsiz gibi görünen kıyıda köşede kalmış bir nesne geçmişe götürür. O kısacık an, anılara yolculuk yapmama neden olur.  Yolculuk bazen hüzün, bazen gülümsemeyle son bulur. Uzun süren yolculuklarda yorgun düştüğüm de olur.

Olsun! Acı ya da tatlı anılarımız iyi ki var!

Konuya geri dönersem, bu ‘tuvalet’ rüyaları da neyin nesiydi? Neyin bilinçaltıydı? Belki de hiçbir önemi yoktu…

Akşama doğru, Almanya’da yaşayan kızımızla uzun telefon sohbetlerinin birindeyiz yine. Yakın bir tarihte İngiltere’ye gitmişti.

Gördüğü, gezip etkilendiği yerleri anlatırken, “Biliyor musunuz yürüdüğüm sokaklar, girdiğim bazı mekânlar tanıdık geldi. Hatta oralarda daha önceleri zaman geçirdiğimi de anımsıyorum.”

Oysa ilk kez gittiği bir ülkeydi.

Anlattıklarını çok da önemsemedim. Hepimize olur ya zaman zaman aynı anı, aynı yeri daha önce yaşamış, görmüş gibi oluruz.

“Ne yani; Reenkarnasyon mu, Deja vu mu? ” dedim.

Bunun üzerine bir dergide henüz çok yeni gördüğü bir fotoğrafı gönderdi. Linki tıkladığımızda İngiltere soylularından, eteği kabarık tuvaletli bir kadın gördük. Elinde yelpazesiyle bir yerde oturan bu kadın, bir süre sonra küçük bir çıngırağı çalıyor ve ayağa kalkıyor. Son derece şık giyimli bir uşak geliyor. İçinde kırmızı güller olan tahtadan yuvarlak, tahta bir tası alıp götürüyor…

Ne olduğunu anlamamış, dahası konuyla bağlantıyı kuramamıştık ki,  beş yaşından bu yana rüyasında fotoğraftaki düzeneği gördüğünü, hatta bazen telâşla, çanın yerini bile aradığını anlatarak sürdürdü konuşmasını…

 “Çocukluğumda bilgiye erişim bu kadar kolay değildi. İnternet yoktu. Daha önce hiçbir yerde görmediğim Victoria Tuvaleti’ni nasıl oluyor da rüyamda görüyordum?” dedi. 

Şaşırmamak ne mümkün!

Kısa bir sessizlik sonrası gece gördüğüm rüyamı anlattım. Hani şu girmek isteyip de bir türlü giremediğim alaturka tuvaletleri…

Ve ekledim; “Kızım, özetle demek ki benim önceki hayatım seninki gibi soylu bir geçmişe dayanmıyor. Olsa olsa ilkel köylerden birinden geliyorum.”

Sohbetimiz kahkahalarla son buldu!