rastlamak neredeyse olanaksız.
Fakat bu bildiğimiz grip gibi değil. Garip bir grip!
Gönderiyorsunuz, geri geliyor.
Tam bitti derken, türküdeki gibi; “hadi yavrum, dön dolaş yine bana gel,” diye olmayan bir ses mi geliyor kulağına acaba?
Bir öksürük, bir gıcık ki… Kızdığınız birisine “Gıcık oluyorum,” demek haksızlık gibi geliyor.
Nereden geleceği de hiç belli değil. Bazen kalabalık bir ortamdan, bazen hiç tahmin etmediğiniz birisinden, bazen de en yakınınızdan geçebiliyor.
Maske takmanın, her türlü önlemi alarak korunmanın da işe yaramadığı zamanlar olabiliyor. Ne kadar kaçarsanız kaçın, nafile!
Aşk gibi!
Dönüp, dolaşıp dönülen, bir türü vazgeçilemeyen, yıllar geçse de bitmeyen aşklar gibi…
Bazen kalabalıklar arasından gelir bulur… Bazen hiç ummadığınız yakın bir arkadaşınızdan… Ne kadar korunmaya çalışsanız da boşuna…
Bazen de “gıcık” olduğunuz, alnının tam ortasında ”girilmez!” yazan birisinden de gelebilir. Olur mu? Olur valla! Ödenecekse bir bedel, ödersiniz. Yatak döşek yatırır. Hiç bakmaz gözünüzün yaşına.
Aşk bu!
Bir de, evinizde tek başınıza izole bir şekilde yaşayıp giderken sosyal medyadan bile gelebiliyormuş. Öyle diyorlar. İşte buna, “nasıl yani,” diyebiliyor insan şaşkınlıkla… Test edip onaylayan da var, onaylamayan da…
“Aşk ile öksürük hiçbir zaman saklanamaz,” derler.
Boğulur gibi olursunuz, duyulmasın diye çabalarsınız ancak yine de olmaz!
İlaç falan da etki etmez. Viral çünkü. En iyisi bırakırsınız kendi haline. Geçer ya da geçmez. Kendi bilir.
Öyle işte…
Kahrolsun virüsler! Yaşasın aşklar!
Virüssüz günler dileğiyle…
Sevgiyle, iyilikle…

